İyi niyetli de olsa, “Şaka gibi” görünen o küçük imalar, zamanla birikince görünmez bir baskıya, sürekli tetikte olmaya ve hatta bedende ölçülebilen strese dönüşebilir. Mikro saldırganlık tam da bu yüzden modern ayrımcılığın en sinsi yüzüdür. Okurken “Ben bunu hiç böyle düşünmemiştim” diyeceğiniz yerler olacak. Bitirdiğinizde ise büyük ihtimalle, yarından itibaren daha bilinçli ve daha güçlü bir dil dil kullanmaya başlayacaksınız.

Yalan sandığın kadar yaygın değil; ama söylendiğinde de rastgele dağılmıyor, küçük bir azınlık toplam “yalan hacmini” sırtlıyor. Bu yazıda, prososyal (beyaz) yalanlardan mitomaniye, beynin prefrontal korteks “fazla mesai”sinden amigdalanın zamanla nasıl duyarsızlaştığına kadar aldatmanın tam anatomisi var. Dahası, yalanı yakalama konusundaki özgüvenimizi tek cümlede sarsan o oran da burada. Okuyunca, hem kendini hem çevreni daha net görmeye başlayacaksın.

Günümüz iş dünyasını tanımlamak için sıkça kullandığımız o meşhur "VUCA" ortamında, şirketlerin hayatta kalma denklemi kökten değişti. Artık bir organizasyonun başarısı, bünyesinde barındırdığı "süperstar" çalışanların bireysel zekasına değil; kolektif öğrenme hızına, adaptasyon yeteneğine ve inovasyona ne kadar açık olduğuna bağlı. Tam bu noktada karşımıza, yıllarca "yumuşak" bir İK kavramı sanılan ancak aslında sürdürülebilir kârlılığın belkemiği olan "Psikoljik Güvenlik" ç